Europa gaat gebukt onder de islam én zichzelf
Zonet zag ik op youtube het onderstaande, toch wel schokkende, filmpje:
Toch wel even de volgende bedenking: in Europa is de moslimjeugd verwesterd en doen ze lustig mee aan de geneugten van de westerse liberale maatschappij. Ze voelen zich in de eerste plaats wel verwant met de nationaliteit van het land waar ze vandaan komen. En daarnaast voelen ze zich ook moslim. Dat is nogal dubbelzinnig, want je kan niet én westers én overtuigd moslim zijn. Maar dat neemt niet weg dat dat de realiteit is. Maar we mogen ook niet vergeten dat de islam ook verdeeld is. Daarom dat ik niet in een Europese islam geloof omdat de etnische en soms ideologische verschillen in de islam te groot zijn (kijk maar naar Turken en Marokkanen of de Perzen en de Arabieren of de sjiieten en de soennieten).
Wat me hierbij wel opvalt is dat ondanks het feit dat de nieuwe generatie moslims geneigd is om de westerse levensstijl over te nemen, ze wel niet heel erg individualistisch en egoïstisch zijn opgesteld zoals de West-Europeanen dat wel zijn. Ik denk dat dat net te maken heeft met hun overtuigd geloof en het feit dat zij logischerwijs hun etnische wortels niet vergeten zijn. Zij leven ook meer met mekaar. Dat alles kun je van ons niet meer zeggen. Wij zijn zodanig materialistisch geworden, zodanig vastgeankerd aan onze hebbedingetjes als de iPod, Blackberries, spelconsoles, … dat we ons vandaag de dag mensen met een overtuiging (ook al wordt die niet consequent toegepast, zoals bij de moslims in West-Europa) niet meer kunnen voorstellen.
We stellen op metafysisch vlak ook niets meer voor, want door deze kwaal gaan we zelfs niet meer met mekaar om en zijn we nauwelijks nog met mekaar begaan. Logischerwijs lijdt onze cultuur daar onder, want aan cultuur zit een metafysisch element verbonden. Kijk maar naar de culturen van het christelijke Europa of het heidense Rome, (in mindere mate) Germanië en de Kelten. Zonder die metafysica kunnen we ook nooit aan identiteitsvorming doen, want dan belanden we terug in het materialisme dat elke vorm van overtuiging uitschakelt.
Als we dus werkelijk een vuist willen maken tegen de islamisering (als gevolg van de jarenlange ongecontroleerde migratie uit hebzucht van het liberale Europa) moeten we teruggrijpen naar onze identiteit en onze rijke geschiedenis. Dat was de tijd toen Europa nog iets voorstelde, en dan spreek ik niet over vijftig maar driehonderd jaar terug. Maar dan moeten we ons eerst kunnen losrukken uit de greep van het consumentisme waar we vandaag allemaal ongemerkt onder lijden.
En dat is iets wat in veel nationalistische partijen ook moet gebeuren. Zij meten zich namelijk een veel te conformistische stijl aan, terwijl het eigenlijk omgekeerd zou moeten zijn: een alternatieve stijl en maatschappijvisie aanbieden voor een burgerlijke moderne maatschappij die ons helemaal naar de afgrond heeft gestort. Onze vijand is namelijk in de eerste plaats de westerse consumptiemaatschappij die ons trouwens naast het extreme materialisme ook als nevenverschijnselen de islamisering en multicul heeft gebracht.
